Söyleyemediklerimin gölgesinde…

“Peki neydi o eksik parça? Söyleyemediklerim miydi? Belki de bunca yıl boyunca söyleyemediklerimin gölgesine sığınmıştı aslında vazgeçtiklerim. Vazgeçtikçe yoruldu artık kelimelerim ve sessizleşti cümlelerim. ..” Nilessa’ya Son Mektup/Jolier Rawen

Susturdun beni!

Tanıdığım bir sürü insan sana teşekkür ederdi inan bana! Gerçekten,  yaptığına pek çok sevinerek. Başarını kutlarım!  Üstelik içime bile sustum ki!

Pür dikkat sana bakıyorum. Beni dürtmediğin sürece sadece seni görüyorum. .. Ben yokmuşum gibi. .. Belki de zaten yokum!

Sana değil kendime küskün bir kadınım… Şiddetle savunurken bizi; şimdi sadece susuyor bu hatun kişi…

Keşke dilimi yutturmasydın!

“Kabak yine benim başıma patladı ha?” dediğini duyar gibi oldum…  E senden ötürü!

Evren arka çıkmadı sanki bize. Yani çıktıysa da artık ‘yeter!’ diyor gibi…

Geldiğimde ki ben değilim,  gittiğimde ki ben de… Vardığım daki, gittiğimde ki ben de olmayacak. Sen de bulduğumda ki sen degilsin ve bıraktığımda ki sen olarak ta kalamayacaksın!

Gele!

Screenshot_2020-02-14-16-01-34

“Hepimiz seçemediği yolların delisiyiz!”

Küheylan’a…  

 

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s